ផ្នត់គំនិត និងអាកប្បកិរិយារបស់គាត់ គឺកើតចេញពីការគិតរបស់គាត់ផ្ទាល់ ហើយគាត់ដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា ការស្ថិតនៅកន្លែងដែលអសកម្ម ឬការមិនព្រមតស៊ូ នឹងមិនអាចឱ្យគាត់សម្រេចបាននូវជីវិតដែលគាត់ប្រាថ្នានោះឡើយ។ ហេតុដូច្នេះហើយ គាត់ចាត់ទុកគ្រប់បទពិសោធន៍ទាំងអស់ជាគ្រឿងបំប៉នសម្រាប់ភាពជោគជ័យរបស់គាត់ ហើយគាត់តែងតែម្ចាស់ការលើការរៀបចំផែនការ និងការអភិវឌ្ឍផ្លូវជីវិតរបស់គាត់ដោយខ្លួនឯង។

តាមរយៈការតាំងចិត្តយ៉ាងមុតមាំ និងការដាស់តឿនជំរុញខ្លួនឯងជាប្រចាំ គាត់បានខិតខំរុញច្រានខ្លួនឯងឱ្យក្លាយជាបុគ្គលដ៏ឆ្នើមបំផុត។ បទពិសោធន៍នៃការធ្លាប់ស្គាល់នូវរសជាតិបរាជ័យ បានធ្វើឱ្យគាត់កាន់តែចេះដឹងគុណ និងត្រេកអរចំពោះរាល់ឱកាសដែលចូលមកដល់។ ជីវិតដែលរលូនគ្មានឧបសគ្គ មិនមែនជាជីវិតដ៏ល្អឥតខ្ចោះដែលគាត់ប្រាថ្នាចង់បានទៀតនោះទេ ប៉ុន្តែគាត់ជ្រើសរើសយកការប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាថ្មីៗជារៀងរាល់ថ្ងៃដោយភាពក្លាហាន ដើម្បីក្លាយជាកម្លាំងចលករដ៏សំខាន់ និងជាបង្គោលគ្រឹះដ៏រឹងមាំបំផុតសម្រាប់គាំទ្រដល់ក្រុមការងាររបស់គាត់។